|
|
Aantekeningen van Ernest Bornauw
|
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
Er is de schepping, “het werk vn Zijn handen”. er is de aarde, “met al wat en wie er op is”. er zijn, uiteindelijk, de mensen: “door GODS hand teder en schoon uit klei geboetseerde en met Zijn tot leven wekkenden ADEM beademde levende wezens”. dit is: met tot bewogen worden, denken over en verbeelden (zien der tekens) bekwaam gemaakte vergeestelijkte wezens.
die geest maakt hen bekwaam tot vragen stellen naar hoé?, wat? en “waarom? niet alleen uit en in een hun eigen nieuwsgierigheid, maar op de eerste plaats om te weten: de waarheid van de schepping en van hun eigen bestaan eruit, erin en ermee te kennen. mensen willen weten wie zij zijn. wat het hun mogelijk maakt te leven zó als zij zijn. zij zetten antennes uit, gaan aan het denken over en spannen zich in de in de dingen verborgen tekens van hun bestaan te “lezen” en te ver beelden. hoé dan ook en of men het gelooft of niet, de slotsom is: “Het leven is, het leven: Gods geheimenis!”. mensen zijn, meer en ànders dan alle andere dingen der schepping, een geheim. het laat hen niet los, verbaast, zo niet verbijstert hen, en blijft hen geheime lijk wonder lijk boeien. een intrigerend en veelzeggend “beeld” van ze is het “brandend en tóch niet opbrandend braambos”, dat zij tijdens het hoeden van hun kudde in de eenzaamheid van de woestijn in de verte zien verschijnen en, if they care and are lucky, erdoor geboeid naderen om het scherper te bekijken. dàn horen zij de Stem die er uit opklinkt: “De grond waarop gij staat, is heilige grond. Doet de sandalen uit.”.
de mens is een begeeste letter, een bezield lichaam, “stof van de aarde genomen” die van den platten grond overeind komt (homo erectus) en zich voelend, denkend over en verbeeldend bóven de aarde verheft (homo sapiens) tot de hoogte waar het geheim van zijn leven samen met het oplichten van de geheimen van al dat leeft, oplicht en hem te “zien” gegeven wordt.
de kern van het geheim mens is: dàt in hem “vergankelijk stof” en “onvergankelijke geest” samengeworpen zijn en uit en in een bewondering waardige wonder lijke uitwisseling samen werken. althans in princiepe, OORSPRONG lijk, en dus mogelijk. ons verstand heeft, over hoeveel zelfs verfijnde technieken het ook beschikt, geen vat daarop precies omdat het ons verstand te boven gaat, GODS geheim is en blijft. mensen kunnen GOD als niet bestaande opzijzetten, denken dat zij het “probleem” zélf kunnen en moeten oplossen en zich door verfijnen van de wetenschap en de techniek als het ware frenetiek daarop toeleggen. wat sommigen ook doen. maar. en tóch. en zie: hun wetenshappen, tot de meest geestelijke, de filosofie toe, falen. zij gaan zó ver zélf den mens en uit der aard mensen te willen maken, en het volstaat de gevolgen daarvan intens aandachtig objectief te bekijken om tot de conclusie te komen dat zij zich grondig, en jammer genoeg fataal, vergissen. het geheim mens blijft voor elken mens afzonderlijk en alle mensen samen een geheim, dat zich echter aan mensen die bekwaam zijn de tekens in de dingen der schepping en de woorden van de Schrift te “lezen”, enigszins maar genoeg om voluit te leven prijsgeeft.
de tekens die de dingen én de woorden van de Schrift afgeven openen enigszins de ogen en verrijken het verstand met de hulp van de verbeelding met genoeg “argumenten” om het te overtuigen dat GOD bestaat, dat de schepping het werk van Zijn handen moet zijn, dat het uiteindelijk allemaal zin heeft en de oplossing van het “probleem” precies dààr moet gezocht worden. dààr, dit is: in het schouwen van het VISIOEN van de onverdeelde éénheid van “HEMEL” en “aarde”, de aarde met al wat en wie er op is, inkluis. schouwen, want dit VISIOEN geeft zich alleen prijs aan schouwenden, de gelukkigen in wie het hart, het verstand en de verbeelding geheime lijk wonder lijk verhoogd worden, OP getild. binnen dat VISIOEN wordt er een vreemd Licht geworpen op het geheim mens, Dat zijn status verstaanbaar en aanvaardbaar maakt en meteen den mens van “dromen” bevrijdt, zijn treurnis opvrolijkt en zijn onvrede te vreden maakt.
GOD (“de HEMEL”) is “in de hemel”. “Mijn Vader, Die in de hemel is,…”; “Onze Vader, Die in de hemel zijt,…”. VOLHEID, VOLMAAKTHEID, HEILIGHEID. dit is: voor die op aarde zijn in feite in Zijn VOLHEID onbereik-, onvoel-, ondenk-, onverbeeldbaar. mensen mogen dat niet “vergeten” en moeten van GOD afblijven: de ogen met de hand bedekken, de hand op den mond leggen, afstand bewaren en van dwaze verlangens af stand doen. in feite onbevangen vrijmoedig onbeschroomd in Hem geloven, op Hem vertrouwen, te vreden zijn met, genoeg hebben en genoegen beleven aan dat zij Hem alleen van achteren kunnen zien.
Zijn Schepping: het onverdeelbaar geheel van engelen, mensen en dieren/dingen. de engelen zijn “zuiver” geest, en uit hun aard onhoor-, onzicht-, ontastbaar. hun bestaan kan niet gemeten, niet wetenschappelijk bewezen, maar moet, op grond van de naar hen verwijzende tekens in de Schrift, geloofd worden. zij zijn als het ware mond (“De engel sprak:”), voeten (“De engel trad bij haar binnen…”;.”De engel vergezelde hem…”), handen (“Maar een engel des Heren opende ’s nachts de deuren der gevangenis, bracht hen naar buiten en sprak:…”) van GOD: boodschappers voor, begeleiders, bewaarders en helpers van de mensen. “tekens-met-TEKENwaarde van dàt en hoé GOD beminnelijk menslievend in, onder en bij de mensen aanwezig is en Hem als tot hen sprekende, hen begeleidende, bewarende en helpende openbaren. voor die de kinderlijke voorstellingen ontgroeid zijn, hoogst zinvolle mannenmaat
het geheim van dieren en dingen is: dat zij “stof” zijn en uit hun aard hoor-, zicht- en tastbaar, bestudeer- en noembaar. dàt zij er zijn kunnen wij vaststellen; dàt GOD ze gemaakt heeft, kunnen wij geloven. het antwoord op het hoé is wat anders. hoé zij er gekomen zijn en hoé GOD de zon en de andere sterren, de aarde en al wat er op is gekomen, de levende wezens in t bijzonder, heeft geschapen en blijft scheppen, hoé GEEST “stof” voortbrengt, zal ons verstand blijven verbazen, ja verbijsteren, de wetenschap die zich op àlles werpt en ter wille van een in haar ogen verbazend succes denkt àlles te kunnen kennen, blijven uitdagen, zo niet “ergeren”. het vernedert den mens niet die vraag uiteindelijk met rust te laten en gewoon zich erbij neerteleggen dat wij ze niet exhaustief en definitief kunnen beantwoorden, op grond van het dàt te geloven dat GOD sprak/spreekt, en het was/is, en alle aandacht op het waarom? te richten. op het waarom geeft de Schrift het antwoord: “God is liefde.”. Liefde keert zich “als vanzelf” binnenste buiten, “explodeert” op de wijze van een GEEST lijken “big bang”. GOD drukt/spreekt Zich uit, en het is; drukt Zich uit/barst naar buiten op de wijze van scheppen/Zich “uiten”. Hij schept niet “uit het niets”, maar “uit het AL”, brengt wat, als gedacht en ontworpen, binnen in Hem is, naar buiten, “maakt” het. het antwoord op het waarom is: “God is liefde”. met als gevolg van dien: het geheim van menselijk “op ONS gelijkend” scheppen is: liefde, die naar buiten barst, wat zij uitdenkt en ontwerpt, maakt. de dingen en de dieren, hoewel “stof”, zijn er omdat GOD ze niet alleen gewild maar ook gemaakt heeft dat zij er zijn. Zijn GEHEIM, geloofsgeheim voor de mensen.
de mensen. “ni ange, ni bête”. de natuur lijke plaats van de mensen blijkt te zijn: tussen de engelen en de dieren/dingen; uit klei (“stof”) geboetseerd, maar beADEMd/beGEEST (“geest”). laten wij zeggen: het geheim van “een levend wezen” dat (nog) minder dan de engelen, maar (al) meer dan de dieren is. nóg geen engel, maar al met het engel-achtige verrijkt, vergroot, verméérd; al meer dan een dier, maar met nog iets dier-achtigs in zich. dit is: lichaam lijk hiér en nù, op aarde in tijd en ruimte, geest lijk op weg naar de eeuwigheid.hin den hemel. het geheim van den mens is: aanwezigheid van GOD (GEEST) in een lichaam (“stof”). uit dér aard is het leven van een mens wezen lijk dynamisch: OORSPRONG lijk van binnen uit en UITEINDE lijk met Uitzicht-op gedreven naar VOLtooiing, verGEEST lijking; in het “aardse” tijd- en ruimtelijk beperkte leven al op weg naar onbeperkt “hemels”/eeuwig leven. dàt is het geheim van een de wetenschappelijke overstijgende gelovende anthropologie. dit alles houdt in dat een mens gemaakt, geroepen en gezonden is om op aarde, met beide voeten op den grond en uit der aard vermijdend hiér en nù al den engel uittehangen (“faire l’ange”), niet de beest uittehangen (“faire la bête”). positief, constructief, betekent dit: het beest-achtige uitdrijven en het engel-achtige invoeren en bevorderen; naar het door zijn geloof verhoogd inzicht/wijsheid van sint-paulus: “De letter doodt; de geest maakt levend.” de “stof/letter” door den “geest” te doen leven. dàt is het geheim van die samenwerking, bewondering waardige uitwisseling tussen lichaam en ziel, tussen het waarnemen van de zintuigen en de be zinning van die ervaringen door een fijn voelen van het hart, verhoogd denken erover door het verstand en een dichterlijk/schouwend verkennen en onderkennen van de tekens erin door de verbeelding. precies die be zinning verrijkt, vergroot, verméért die ervaringen tot een Inzicht-in, dat wijsheid invoert en bevordert en uit dér aard den mens van den platten grond overeind brengt, zich ervan doet afzetten en “vliegen” (engel-achtig leven). het is geen vernedering, laat staan misprijzend uitschakelen (den engel willen uithangen) van het lichaam, maar de wijze om het te veredelen en naar zijn wijze op zijn wijze te laten bijdragen aan het VOL (óók en vóór alles geestelijk) leven van den mens. het is geen vernedering van de ons omringende, vóór en aan de voeten gelegde en aan de handen toevertrouwde dingen der schepping, laat staan misprijzen van ze, maar een her- en erkennen van de ingeschapen waarde der dingen door een intellectueel eerlijk gebruik van ze én het appreciëren van de tekens die zij afgeven. dit onverdeeld samenwerken op de wijze van uitwisseling tussen lichaam en ziel is de mensen ingeschapen en verlangt “verlost”, dit is: uit Zijn VOLHEID ontvangend de ene genade na de andere naar “de hoogte en diepte, lengte en breedte van de gezindheid die eigen was aan Christus Jezus” in zijn VOLheid verwezenlijkt te worden. de mens is opdracht tot mens wording en mens blijven
men vergist zich als men dit op grond van wat wij allemaal in de wereld te horen en te zien krijgen, met een knipoog naar “idee”, abstracte voorstelling van het verstand en de verbeelding en uit der aard on werkelijk, irreëel, “droom”, wishful thinking, illusie, een “ideaalbeeld” noemt en het meewarig, zo niet spottend opzijschuift. het bovenvermelde “beeld” is geen illusie, maar een OORSPRONG lijk oorspronkelijk feit: de “droom” van GOD over de mensen, “die Hij liefheeft” en blijft liefhebben, ook al blijken zij, naar het slijmerig sissen van de slang luisterend en door een andere idee erover bekoord, aan die bekoring toetegeven. met alle gevolgen van dien: de scheur, het geheim van het “kwaad”.
die scheur heeft eerst de engelen “verscheurd”, verdeeld en uiteengeworpen in “goede” (gehoorzame, trouwe, zie “Quis ut Deus!”) en “boze” (ongehoorzame, ontrouwe, zie “Non serviam!”) geesten. “de boze geest” is de uiteenwerper, die uit zijn aard het werk van GODS handen belaagt en poogt uiteentewerpen wat GOD samengeworpen heeft. die scheur is ook doorheen den mens (adam) en uit der aard de mensen gelopen. dit is: de “goede” geest in hen, die van GODS Heiligen GEEST is, werd opgezadeld met een “bozen”, die van “den bozen geest” is. het is het geheim van “goed” en “kwaad”, dat (als objectief/zó als het is) GODS GEHEIM is, voor de mensen een geheim blijft en moét blijven (“; maar van de boom der kennis van goed en kwaad moogt gij niet eten, want…”/ Gen. 2/17). zó dat het hùn niet toekomt (subjectief/naar hùn, beperkt, voelen ervan, denken erover en verbeelden) te bepalen wat “goed” en wat “kwaad” is. het is voor de mensen een levensgeheim, waarvan GOD een tip heeft opgelicht toen Hij Zijn levenswoorden voor altijd en overal helemaal met den vinger in stenen tabletten grifte.
de realiteit van een mens (“het vlees”) is: (nog) geen engel, en tóch al meer dan een beest zijn. zijn opdracht is: een mens te worden “naar Ons beeld en gelijkenis” door zich toeteleggen op uitdrijven van den “bozen” geest (beest-achtige) en invoeren en bevorderen den “goeden” (engel-achtige). dat betekent een onverpoosd en liefst onverdroten strijd van het “goede” in hem tegen het “kwade” in hem…met medewerking van den Heiligen heiligenden GEEST. in feite: van op den buik over den grond kruipen (zie de slang) overeind komen (zich OP richten), zich AF zetten en (zó als een engel) “vliegen”. die strijd behoort, als onvermijdelijk geveht tussen “goed” en “kwaad”, mede tot het wezen van den mens en uit der aard is het on wijs hem te negeren (den kop in het zand steken) en, als de nood dwingt, uit den weg te gaan of door allerlei kneepjes in den zin van “van het leven profiteren, pakken wat je krijgen kunt”, pogen te verschalken. het is een strijd tegen de dreiging van een geestelijken dood om geestelijk te leven. het geheim van dien strijd heeft jezus beLicht in Zijn paradox: “Wie zijn leven verliest, zal het winnen.” én in het verhaal van Zijn leven, kern achtig uitgedrukt in: Zijn lijden en dood (“gehoorzaamheid tot den dood”) én verrijzenis (“Waarom God Hem verheven heeft.”), het kerugma van het christelijk geloof.
in feite is en geeft jezus het hoor-, zicht- en tastbaar antwoord op het “probleem” van het geheim mens. de mens is niet alleen, is niet door GOD als wees achtergelaten. de door jezus gezonden “al wat Ik u heb gezegd” lerende en in heinnering brengende Heilige GEEST beLicht de menselijke conditie van den mens (“het vlees”) en geeft hem bovendien, onverdeeld ermee samengaand, de Kracht om wat sint-paulus kernachtig noemt: den strijd te strijden, het geloof te bewaren en te overwinnen. het hele verhaal van paulus’ avontuur onderbouwt zijn conclusie en is meteen een hoor-, zicht- en tastbaar voorbeeld, dat door al die eeuwen heen niets van zijn helderheid en kracht verloren heeft. integendeel. het -door paulus’ leven en sterven belicht- geheim mens is voor gekerstenden vanuit geloven in Christus Jezus en door Zijn genade gesterkt (“Ik kan alles in Diegene Die mij versterkt; Mijn genade is u genoeg.”) in feite geen “probleem”.zij “zien” dat de mens gewoon door GOD den VADER SCHEPPER gedacht, ontworpen en gemaakt is, door GOD den ZOON VERLOSSER “verlost” (“van banden aan handen en voeten en om de hals bevrijd”) wordt en door GOD den Heiligen GEEST VOLTOOIER VOLtooid, verGEESTlijkt…met in het geheim mens verborgen geborgen mogelijke medewerking van den mens. zijn “aardse” conditie, hoe uiteengeworpen/gespleten ook, is in de VOLheid van zijn mens zijn begrepen, is de grond waarop hij met beide voeten hoort te staan en uit en in die bewondering waardige uitwisseling tussen lichaam en ziel vergeestelijking mogelijk maakt. dàt is het reële, gezonde en voor VOL wassen noodzakelijk realisme van den mens, dat hem behoedt voor enerzijds “de engel” en anderzijds “de beest uithangen”. dàt is het evenwicht, dat hem tijdens zijn “koorddansen” behoedt voor “van het koord vallen”. het geheim van het menselijk leven is: uit en in samenwerking tussen GEEST en “vlees” tot evenwicht tussen “lichaam” en “ziel” komen en het “bewaren”.
| << vorige << | inhoudstafel | >> volgende >> |
| begin | boeken | levensverloop | nota bene | contacteren |
